‎ ‎ ‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎‎ ‎ ‎ 9 Warszawska Drużyna Harcerzy „Eskadra”‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ 9 Warszawska Gromada Zuchów "Zakon Obrony Żywiołów"
Dołącz do nas!

Choinka 16 WDHiGZ

Choinka Warszawskiej Szesnastki
S.P. nr 61 na Ochocie, 3 lutego 2024 r.

Dnia 3 lutego w Szkole Podstawowej nr 61 im. Juliana Przybosia na ul. Białobrzeskiej odbyła się choinka szczepu Warszawskiej Szesnastki. Na samym początku, o godzinie 10:00, rozpoczęła się krótka gra terenowa. Harcerze w patrolach wraz z rodzicami rozwiązywali zadania na terenie Ochoty. Po grze wszystkie patrole udały się do szkoły, gdzie znalazł się mały poczęstunek oraz została zaprezentowana część artystyczna. O godzinie 12:40 na podwórku szkolnym odbył się apel, po którym zostało wykonane zdjęcie pamiątkowe. Następnie udaliśmy się z powrotem do szkoły na śpiewanki, które zakończyły choinkę. „Eskadra” brała udział w wydarzeniu jako goście.

(wyw. Michał Combrzyński-Sitkiewicz)

Album ze zdjęciami: https://photos.app.goo.gl/1meX3BZ6NS1t3zee7

Drużynowy Harcerzem Rzeczypospolitej

Drużynowy Harcerzem Rzeczypospolitej
Siedziba Głównej Kwatery Harcerzy, Warszawa, 29 stycznia 2024 r.

Wieczorową porą, w poniedziałek 29 stycznia w lekko ograniczonym, 3 osobowym składzie zebrała się kapituła najwyższego stopnia harcerskiego – HRa. Powód tego spotkania wcale bagatelnym nie był – drużynowy „Eskadry” Jędrzej Rosłan chciał zdać relację ze swojej próby i liczyć na pozytywne jej zamknięcie. Na szczęście tak się właśnie stało, po ponad godzinnej rozmowie Kapituła w składzie: hm. Kajetan Kapuściński, hm. Marek Gajdziński i hm. Maciej Sadowski uznała, że Jędrzejowi stopień „HaeRa” się należy. Cieszymy się niezwykle, gdyż ten HR był pierwszym od kilku lat zdobytym najwyższym stopniem harcerskim w naszym hufcu, nie mówiąc już o drużynie.

(pwd. Jędrzej Rosłan HR)

Zimowisko 2024

Zimowisko 9 WDH i 16 WDH
Głuchołazy, 13-20 stycznia 2024 r.

Na tegoroczne zimowisko, które odbywało się w dniach 13-20 stycznia „Eskadra” pojechała do Głuchołaz – miasta leżącego w województwie opolskim. Działaliśmy w składzie 14 osób z kadrą włącznie. Wśród wielu aktywności podczas zimowiska zdecydowanie przeważały gry terenowe odbywające się najczęściej dwa razy dziennie. Zimowisko spędziliśmy w ośrodku „Banderoza”. W wyjeździe uczestniczył cały hufiec „Zawrat” a w jego składzie: 16WDH „Grunwald” i „Sulima”, 9WDH „Eskadra” oraz dwie gromady zuchów Szesnastki: Bractwo Zaginionego Oręża i Strażnicy Czasu. Na zimowisku miała miejsce także trwająca pół dnia wyprawa ZZ-u, której celem był liczący 890 m.n.p.m. szczyt gór Opawskich, Biskupia Kopa.
Warto wspomnieć, że mł. Jan Hoser zdobył prawo do noszenia krajki, a zimowisko wygrał zastęp „Gronostaje” wyprzedzając „Żmije” ledwie o parę punktów.

(wyw. Jan Przewoźniak)

Link do albumu „Eskadry”: https://photos.app.goo.gl/rvhKCqBbBdED8jqx8

Link do albumu „Grunwaldu”: https://photos.app.goo.gl/qUvpzPCQ74yDsDaZ9

Link do relacji: https://9wdh.zhr.pl/category/relacje/zimowisko-2024/

Zimowisko 2024 – DZIEŃ VII

Zimowisko 2024 – DZIEŃ VII
Głuchołazy, piątek 19 stycznia 2024 r.

Niestety dzisiaj nie obudził nas piękny głos oboźnego (Kacper zachorował, przyp. red.). Drużynowy odgwizdał pobudkę po 8:00, po której odbyła się rozgrzewka. Poszliśmy skonsumować przepyszne śniadanie, a po powrocie wraz z Jędrzejem w gronie zastępowych sprawdzaliśmy porządki.

Następnie przygotowaliśmy zajęcia na temat szyfrów dla przyszłych wywiadowców, oraz młodzików. Po jakże owocnym czasie udaliśmy się na codzienny apel. Następnie, głodni przeszliśmy zjeść smakowity obiad, który posilił nas na dalszą część dnia.

Po LB odbył się Kinderbal, na którym każdy zastęp przedstawił inspirującą scenkę (na temat „Kadra – youtube viral”). W trakcie festiwalu wraz z innymi zastępowymi udaliśmy się na grę zuchów, która polegała na podejściu hrabiego.

Po zakończeniu gry zjedliśmy przepyszną kolację. Na zakończenie dnia odśpiewaliśmy modlitwę oraz bratniaka i położyliśmy w łóżkach, by przespać ostatnią noc na zimowisku.

Według mnie dzień był bardzo udany i dowiedziałem się, jak wygląda gra zuchów.

wyw. Mikołaj Kamiński, „Żmije”

Zimowisko 2024 – DZIEŃ VI

Zimowisko 2024 – DZIEŃ VII
Głuchołazy, czwartek 18 stycznia 2024 r.

W przeciwieństwie do innych dni, nie zostaliśmy podniesieni na nogi przez oboźnego, lecz do pokoju przyszedł drużynowy. Jak już wiedzieliśmy z wczorajszej rady ZZ, czekała nas wyprawa w góry właśnie w gronie zastępowych.

Po zrobieniu kanapek, udaliśmy się do podnóża Biskupiej Kopy, na którą mieliśmy wejść. Podróż zajęła nam ok. 5 godzin, gdyż zacząwszy się wspinać chwilę przed 9, z powrotem byliśmy na 14 na obiad.

Sama góra mierzy 891 m.n.p.m. i choć nie należy do tych trudnych, to stanowiła lekkie wyzwanie. (Jest to szczyt gór Opawskich i w tamtym czasie był mocno oblodzony, przyp. red.).

Po pożywnym obiedzie odpoczęliśmy godzinę, po czym zastępowi dostali informację, iż za chwilę czeka nas bieg na krajki, połączony z próbnym biegiem na wywiadowcę. Niefortunnie rozpętała się wtedy śnieżyca, która znacznie i skutecznie utrudniła nam (punktowym) zarówno stanie na punktach, jak i mocno wyczerpało i zdezorientowało samych biegnących.

Kiedy po kolacji wróciliśmy do pokoi, należało zrobić ukochane porządki i przebrać się w mundury, by pół godziny później zacząć kominek. Sam dzień stanowił swego rodzaju odstępstwo od zimowiskowej codzienności i stanowił pewnego rodzaju odpoczynek.

wyw. Jan Przewoźniak, patrol „Janki”

Zimowisko 2024 – DZIEŃ V

Zimowisko 2024 – DZIEŃ V
Głuchołazy, 17 stycznia 2024 r.

Nasz dzień zaczął się bardzo przyjemnie, ponieważ dopiero o 8:30. Krótko po wstaniu udaliśmy się na szybką poranną rozgrzewkę, na której mogliśmy się rozciągnąć po wysiłkach z dnia poprzedniego. Następnie przeszliśmy na śniadanie, na którym ku naszej radości mogliśmy zjeść smakowite płatki z mlekiem oraz kanapki. Po tym smakowitym przystanku wróciliśmy do pokoi w oczekiwaniu na grę. Te jednak nie trwały długo, bo niecałe 15 minut, chociaż dla mnie to było jak wieczność.

Pierwsza grą okazała się być gra „Janków” z terenoznawstwa. Wiadomość ta była dla mnie dobra, ponieważ jest to jedna z rzeczy, które lubię. Gra składała się z 4 punktów. Pierwszy był z węzłów i poszedł nam bez większego problemu. Następnie udaliśmy się do informatora, który potrzebował pomocy z obliczeniem wysokości drzewa. Po tym zadaniu poszliśmy do kolejnego punktowego nad rzeką, którą musieliśmy następnie zmierzyć. Zadanie to nie sprawiło problemu zarówno mi jak i reszcie zastępu.

Potem udaliśmy się na ostatni punkt, którym było układanie ogniska. Tam ostatni z informatorów przekazał nam informacje na temat umiejscowienia finału gry. Finał okazał się być klepą, w której udało nam się zdominować resztę zastępów.

Po tej wyczerpującej rozrywce wróciliśmy na obiad, który zjedliśmy ze smakiem. Po nim czekała nas 1 godzina i 10 minut LB. Ja podobnie jak reszta chłopaków z zastępu spędziłem je na śnie.

Po tej cudownej drzemce była gra „Żmij” z samarytanki. Z entuzjazmem na twarzy wyszliśmy z ośrodka w poszukiwaniu punktu. Zarówno ja jak i reszta chłopaków nie mogliśmy znaleźć pierwszego punktu. Ale po długich poszukiwaniach udało nam się znaleźć punktowego, który wypytał nas o historię Szesnastki i Eskadry. Następnie udaliśmy się do pilota, który miał chorobą Alzheimera, któremu musieliśmy przypomnieć historię naszego patrona, czyli Stanisława Skalskiego. Po tej wyczerpującej lekcji historii poszliśmy na ulicę obok pomóc pewnemu elektrykowi, który poraził się i doznał udaru mózgu. Dzięki temu, że od zawsze lubiłem samarytankę, ten punkt nie stanowił dla mnie większych problemów.

Następnie, po długiej i męczącej wędrówce udaliśmy się do Kacpra, koło którego wybuchła bomba. Po pomocy spalonemu mieliśmy pomóc zamarzającemu Mikołajowi, z którym wróciliśmy do ośrodka, aby go podejść. Niestety z uwagi na czas, nie było to możliwe, co było dla mnie smutną wiadomością, gdyż uwielbiam podchodzić.

Po tym poszliśmy na pyszną kolację, kominek i pod ciepłą kołdrę.

wyw. Konstanty Chmielewski, „Gronostaje”

Zimowisko 2024 – DZIEŃ IV

Zimowisko 2024 – DZIEŃ IV
Głuchołazy, wtorek 16 stycznia 2024 r.

Tego dnia oboźny obudził nas po 7:00. Pierwsze co zrobiliśmy to udaliśmy się na wyczerpującą rozgrzewkę. Następnie odbyło się smakowite śniadanie oraz krótki apel. Po powrocie do ośrodka Kapi poinformował nas, że odbędzie się gra integracyjna.

Drużynowi wybrali 6-osobowe patrole. Wraz z innymi harcerzami wyruszyliśmy w drogę. Wykonaliśmy 5 dosyć łatwych zadań. (Do gry dołączyły się harcerki z lokalnego środowiska ZHR Głuchołazy, przyp. red.). Na wielki finał gry wszyscy udaliśmy się na zaśnieżoną polanę w lesie. Musieliśmy mini-fort, w którym przetrzymywaliśmy zdobyte lagi i proporce od innych patroli gra była intensywna, ale ciekawa. Po zakończeniu ostatniej i najważniejszej rundy okazało się, że mój patrol miał najwięcej lag i proporców.

Wróciliśmy na teren ośrodka ,,Banderoza” i zjedliśmy całkiem niezły obiad. Kiedy wszyscy byli najedzeni, oboźny powiedział nam, że mamy półtorej godziny LB.

Wszyscy odpoczęliśmy po grze i dowiedzieliśmy się o kolejnej. Miała być to gra ekonomiczna. W mojej opinii rozgrywka była bardzo ciekawa.

Na koniec dnia okazało się, że jestem trochę chory, ale próbowałem nie przejmować się tym za bardzo.

mł. Artur K., „Żmije”

Relacja 2:

Dzień zaczął się niewinnie, co zupełnie nie odwzorowywało późniejszych pozytywnych zaskoczeń i wrażeń. Wstaliśmy wcześnie, o godzinie 7:30, gdyż musieliśmy w pełni wykorzystać.

Rano czekały nas apel drużyny, który chociaż zagadkowo, to zarysował nam plan dwóch gier na dzień. Po śniadaniu najedzeni i gotowi na nadchodzące wydarzenia wyruszyliśmy na pierwszą grę, którą okazała się trwająca około 2 godzin gra integracyjna, w której udział brały wszystkie drużyny harcerzy w naszym hufcu „Zawrat” (do gry dołączyły się harcerki z lokalnego środowiska ZHR Głuchołazy, przyp. red.). Sprawdzała ona nasze umiejętności poruszania się z mapą, gdyż opierała się głównie na współpracy. Przeciągnęła się jednak i po wielu godzinach biegania po majestatycznych głuchołaskich ulicach, zmordowani dotarliśmy na obiad.

Po nim jednak kadra zwróciła nam odpoczynek z nawiązką. Zostaliśmy bowiem hojnie obdarowani dwoma godzinami LB, które okazało się niezwykle regenerujące. Jednakże ze względu na długi czas trwania poobiedniej przerwy, plany co do drugiej gry nieco się zmieniły.

Nasza kochana kadra przygotowała nieco inną, od dobrze nam znanych, wersję gry ekonomicznej. Miała ona miejsce w ośrodku z uwagi na złe samopoczucie niektórych osób. Po grze, niestety widmo choroby ziściło się, ponieważ epidemia przerzedziła nieco nasze szeregi. Po sycącej i pysznej kolacji, udaliśmy się na kominek w choć niezbyt licznym, to jednak składzie drużyny. Gdy kilkadziesiąt minut później kładłem się spać, bolały mnie wszystkie mięśnie w ciele. Pomimo tego, iż dzień ten wyraźnie nas wyczerpał, pozostawił po sobie nowe doświadczenia, myśli, czy odczucia.

wyw. Jan Przewoźniak, patrol „Janki”

Zimowisko 2024 – DZIEŃ III

Zimowisko 2024 – DZIEŃ III
Głuchołazy, poniedziałek 15 stycznia 2024 r.

Trzeciego dnia zimowiska odbyły się zwiady, z których relację z zastępu „Żmije” znajdziecie poniżej. Po południu natomiast miejsce miała gra ekonomiczna „Gronostajów”, a wieczorem, po kolacji – kominek drużyny, przyp. red.

Po otworzeniu koperty znaleźliśmy kilka ciekawych zadań. Stwierdziliśmy, że nie musimy się spieszyć, ponieważ mieliśmy sporo czasu.

W pierwszej kolejności postawiliśmy znicz pod pomnikiem Bohaterów Walk o Wolność Rzeczypospolitej. Następnie udaliśmy się do punktu informacji turystycznej, gdzie dowiedzieliśmy się o przysmakach w tym regionie. Były to: kluski śląskie, rolada z modrą kapustą i gołąbki z kaszą gryczaną! Miły pan bardzo chętnie odpowiedział na pytanie.

Po jakimś czasie stwierdziliśmy, że usiądziemy sobie na starym rynku. Spojrzeliśmy na kartkę z zadaniami. Okazało się, że musimy napisać piosenkę o naszej kadrze. W mojej opinii wyszła bardzo dobrze.

Kolejnym zadaniem było nakarmienie kotka (którym był nasz zastępowy Mikołaj, ponieważ idealnie się nadawał do tej roli – dostał Milky Way’a) oraz zjazd na sankach (kupiliśmy za dychę w Intermarche). Wszystko nam się udało.

Zwiady mi się podobały, bawiłem się świetnie. Cieszę się, że udało się nam wykonać wszystkie zadania.

mł. Artur K., „Żmije”

Zimowisko 2024 – DZIEŃ II

Zimowisko 2024 – DZIEŃ II
Głuchołazy, niedziela 14 stycznia 2024 r.

Po wielu godzinach błogiego snu do naszych uszu wdarł się przeciągły odgłos gwizdka oraz melodyjny głos należący do oboźnego, obwieszczający nam, iż sen właśnie się zakończył i pora wstawać.

Gdy obudziwszy i ubrawszy się, szliśmy na śniadanie o godzinie 9:00 napełniał nas optymizm. Wiedzieliśmy, że nie ma nic lepszego niż zimowisko harcerskie. Po śniadaniu z uwagi na to, iż była niedziela, udaliśmy się do kościoła (św. Wawrzyńca, najstarszego w Głuchołazach, przyp. red.). Po jakże kształcącej i wartościowej mszy na pięknym rynku Głuchołaz rozpoczął się apel zgrupowania otwierający zimowisko.

Następnie tuż po kilkuminutowym powrocie do ośrodka zostaliśmy uprzejmie poinformowani o niemożności rozebrania się z mundurów, z uwagi na zaplanowany apel, tym razem drużyny. Na szczęście mundur odznaczają się iście szlachecką wygodą. Na apelu została między innymi otwarta punktacja zimowiska. Gdy kilkadziesiąt minut później o godzinie 14:00 wśród smakowitych woni spożywaliśmy w spokoju posiłek, gotowi byliśmy na dalszą część dnia.

Ta natomiast okazała się niesamowicie owocna, bo zapoznaliśmy się z otaczającym nas terenem podczas gry (zwanej INO, przyp. red.), trwającej około 2,5 godziny, od 16 do 18:30. Po grze nadeszła kolacja, a po niej kominek drużyny. Od snu dzieliła nas jeszcze tylko krótka rada ZZ, która zakończyła się o 22:20.

Cały dzień uważam za udany oraz oczekuję następnych.

wyw. Jan Przewoźniak, patrol „Janki”

Zimowisko 2024 – DZIEŃ I

Zimowisko 2024 – DZIEŃ I
Warszawa – Głuchołazy, sobota 13 stycznia 2024 r.

Wstałem o 4 nad ranem. Ubrałem się, umyłem zęby i wyszedłem z domu. Kiedy dotarłem na dworzec kolejowy, to zauważyłem, że jeszcze nie było nikogo z drużyny.

Gdy zebraliśmy się już wszyscy, przeszliśmy na peron. Po 10 minutach przyjechał nasz pociąg. Wraz z moim zastępem usiedliśmy w przedziale ze „Śmieszkami” oraz drużynowym Jędrzejem. Kiedy pociąg ruszył, stwierdziliśmy, że zagramy w grę słowną. Po grze drużynowy poszedł spać, a my dalej rozmawialiśmy między sobą.

Podróż pociągiem trwała kilka godzin. Po dotarciu do Opola przesiedliśmy się do autokaru. Podczas podróży autokarem stwierdziłem, że utnę sobie drzemkę. Obudziłem się pod koniec drogi.

W Głuchołazach, po wejściu do ośrodka rozpakowaliśmy się, a potem poszliśmy na obiad. Dostaliśmy krupnik, a na drugie danie były ziemniaki i klopsik. Po obiedzie udaliśmy się do pokoju na LB.

Minęły dwie godziny i wreszcie rozpoczęła się gra. Polegała ona na podejściu, złapaniu i dotknięciu snajpera (którym oczywiście był przyboczny ćw. Antek Popiel, przyp. red.). Grę wygrały „Śmieszki”.

Pod koniec dnia odbył się kominek. Po zakończeniu, zmęczeni wróciliśmy do pokoi i poszliśmy spać.

mł. Artur K., „Żmije”

2023

Akcje drużyny w 2023 roku:

Wigilia dla ubogich 2023

Wigilia dla ubogich
parafia pw. Opatrzności Bożej na ul. Dickensa, 23 grudnia 2023 r.

W sobotę rano, 23 grudnia 2023 r. drużynowy z dwoma zastępowymi „Eskadry” pojawili się, by pełnić służbę dla ubogich w lokalnym kościele parafialnym na ul. Dickensa. Służba polegała na nalewaniu gorących posiłków, roznoszeniu i pakowaniu darów dla ubogich mieszkańców dzielnicy. Trwała około 2 godziny.

(pwd. Jędrzej Rosłan)

Link do albumu: https://photos.app.goo.gl/tsZ2239QmbfxiDNX8

Wigilia drużyny

Wigilia drużyny 2023
parafia pw. Opatrzności Bożej na ul. Dickensa, 22 grudnia 2023 r.

W piątek, tuż przed świętami Bożego Narodzenia „Eskadra” w praktycznie pełnym składzie spotkała się, by świętować narodzenie Chrystusa. Wigilia drużyny rozpoczęła się grą po bliskiej okolicy, a zakończyła wieczerzą w parafii pw. Opatrzności Bożej na ul. Dickensa. Opłatkiem podzieliliśmy się również z przedstawicielem parafii, diakonem Maciejem, który również przeczytał fragment Ewangelii. Zjedliśmy ciasta przygotowane przez zastępy i drużynowego oraz obejrzeliśmy filmy relacjonujące ich przygotowanie. W wydarzeniu brali również udział dwaj wędrownicy z „Dziewiątki”.

(pwd. Jędrzej Rosłan)

Album ze zdjęciami: https://photos.app.goo.gl/tsZ2239QmbfxiDNX8

Wigilia z Powstańcami

Wigilia z Powstańcami
Muzeum Powstania Warszawskiego, 12 grudnia 2023 r.

We wtorek 12 grudnia w Muzeum Powstania Warszawskiego odbyła się Wigilia z Powstańcami. W wydarzeniu brali udział harcerze, między innymi piątka druhów z naszego hufca „Zawrat”, w tym dwóch z „Eskadry”.

Drużynowy Jędrzej Rosłan i zastępowy Kostek Chmielewski mieli wyjątkową i niepowtarzalną okazję bezpośrednio porozmawiać z Bohaterami, którzy blisko 80 lat temu walczyli w naszym mieście o wolność i honor. W trakcie uroczystości przemawiali przedstawiciele władz Warszawy, chór śpiewał kolędy, a nawet była chwila zadumy przy słowie kapłana i dzieleniu się opłatkiem.

W Muzeum spotkaliśmy też Zawiszaka, byłego drużynowego Szesnastki Włodzimierza Dusiewicza ps. „Dusza”. Obecni byli także przedstawiciele władz Okręgu Mazowieckiego ZHR.

Dziękujemy za możliwość wzięcia udziału w tym niezwykłym wydarzeniu! (pwd. Jędrzej Rosłan)

Album ze zdjęciami: https://photos.app.goo.gl/snaxVQRDPogKY5jJ6

Wyprawa ZZ w góry 2023 – relacja

Relacja z wyprawy ZZ w góry
Beskid Sądecki, 30 listopada – 3 grudnia 2023

Wyprawa ZZ-tu rozpoczęła się 30.11.2023 o godz.22:45, gdy wraz ZZ-tem w składzie 6 osób spotkaliśmy się na stacji kolejowej Warszawa Gdańska, by udać się na peron. O godz. 23:16 gdy przyjechał pociąg, wsiedliśmy do niego, a następnie odnaleźliśmy swoje miejsca i ułożyliśmy się do snu. Gdy wstaliśmy, naszym oczom ukazał się widok ośnieżonego Nowego Sączu. Po dojechaniu do stacji Rytro, udaliśmy się do sklepu w celu zakupienia produktów na śniadanie i kolacje. Po dojściu do schroniska, przebraliśmy się w ubrania potrzebne w góry oraz spakowaliśmy plecaki na długą wędrówkę. Na szlaku spędziliśmy 9 godzin i udało nam się wejść na “Pisaną Halę”. Wycieńczeni udaliśmy się do schroniska, zrobiliśmy obiad, a później poszliśmy spać.
Następnego dnia postanowiliśmy zdobyć szczyt Jaworzyny. Wstaliśmy o 9, zjedliśmy śniadanie i udaliśmy się na szlak. Podczas wędrówki, która trwała 10 godzin cel został wypełniony. Po tak długiej wędrówce poszliśmy do sklepu, kupiliśmy produkty na obiad i śniadanie, a następnie wróciliśmy zmęczeni do schroniska. Udaliśmy się na spoczynek około godziny 24.
Ostatniego dnia wraz z ZZ-tem około 9:30 wstaliśmy, spakowaliśmy i udaliśmy się o 11 pociągiem do Krakowa. Przeszliśmy się po rynku głównym oraz po podzamczu zamku królewskiego, skąd udaliśmy się na obiad. Podczas obiadu spotkaliśmy się z dawnym harcerzem naszej bratniej drużyny – 16, Stanisławem Malcem. Po obiedzie poszliśmy do pobliskiego kościoła na mszę na godzinę 19. Następnie przeszliśmy na peron, skąd o godzinie 21 wyjechaliśmy do Warszawy. Po dojechaniu na stację ,,Warszawa Gdańska” wraz z ZZ-tem utworzyliśmy krąg i zaśpiewaliśmy bratniaka. Gdy rozwiązaliśmy krąg pożegnaliśmy się i rozjechaliśmy do swoich domów.
Po późniejszym podsumowaniu większość z nas wystawiła ocenę 9/10. Podsumowując, spędziliśmy około 40 km na szlaku w trakcie dwóch dni oraz zacieśniliśmy między sobą więzi. Według mnie wyjazd był bardzo udany i na pewno długo go nie zapomnę. (wyw. Mikołaj Kamiński)