Karty trzeba oddać JAK NAJSZYBCIEJ do zastępowego lub kadry!
Koszt: 860zł
I rata: do 08.01.2023 – 250 zł (bezzwrotna)
II rata: do 13.01.2023 – 350 zł
III rata: do 31.01.2023 – 260 zł
Można zapłacić całość za jednym razem.
Nr konta: 52 1140 1010 0000 5143 0000 1059
Tytuł: DSCZ Zimowisko 9, 22, 23 i 299 WDH [imię i nazwisko] Eskadra
Adresat: Chorągiew Stołeczna ZHP
Nasze tegoroczne zimowisko organizowane jest przez Chorągiew Stołeczną ZHP, jednak to w żadnym stopniu nie wpływa na program zimowiska i nasz styl działania 🙂
Kluczowe jest opłacenie składek członkowskich min. za miesiące do grudnia!
Wigilia drużyny S.P. nr 10, Warszawa 22.12.2022 r.
22.12.2022 roku miało miejsce wigilijne spotkanie „Eskadry”. Każdy zastęp przygotował najpiękniejsze i co najważniejsze smaczne ciasta. Zanim wszyscy usiedli do wspólnego stołu, odbyła się gra terenowa, w której harcerze wcielili się w rolę pomocników samego Świętego Mikołaja, który został porwany przez swojego odwiecznego wroga powszechnie znanego pod pseudonimem Grinch. Całą świąteczną grę wygrał zastęp ,,Żmije”. Po apelu, na którym zostały powołane próbne zastępy nastąpiła najprzyjemniejsza część, czyli degustacja ciast oraz oglądanie filmów o ich powstawaniu. Spotkanie to wprowadziło wszystkich w świąteczny nastrój. Na wigilii było 16 osób. (szer. Maciej Grzegorski)
Pomoc potrzebującymw kościele Opatrzności Bożej na Ochocie kościół pw. Opatrzności Bożej, Warszawa 16.12.2022 r.
W sobotę 16 grudnia w kościele parafialnym pw. Opatrzności Bożej na ul. Dickensa zastęp „Ibisy” w ramach świątecznej służby spotkał się w 4 osoby, aby pomóc w wydawaniu jedzenia podczas Wigilii dla ubogich. Harcerze rozdawali jedzenie i paczki, a po posiłku pomogli posprzątać. (mł. Michał Combrzyński-Sitkiewicz)
Ten wyjazd zaczął się 11 grudnia o 9:16 na pomoście w parku Malickiego. Około 9:40 Eskadra z przybocznymi na czele wyruszyła na mroźną wyprawę do Janówka. Z peronu tamtejszej kolejki udali się do pobliskich fortów. Gdy doszli w ich okolice przyboczny Antek podzielił drużynę na dwie grupy: jedna, która zwiedza forty z nim i druga, która przygotowuje materiał do rozpalenia ogniska. Gdy pierwsza grupa wróciła do miejsca ogniskowego zaczęła się akcja pod tytułem „rozpalenie ogniska”, która nie była taka łatwa, ponieważ po trzech pudełkach zapałek ognisko dalej nieugięcie stawiało opór i ciężko się je rozpalało. Po ponad godzinie prób na miejsce przyszedł Kapi z ogłoszeniem rozpoczęcia gry. Akcja gry odbywała się w 1940r. we Francji. Harcerze byli aliantami i musieli przeprowadzić desant na Normandię, czego dowiedzieli się po wykonaniu punktów. Po odgadnięciu miejsca akcji udali się na mapie do miejsce gdzie znajdowała się Normandia. Gdy tam dotarli złapali niemieckiego generała i zakończyli grę. Gdy znaleźli się na miejscu spotkali tam swojego drużynowego Jędrzeja, który pomógł rozpalić ognisko. Po zjedzeniu przepysznych kiełbasek udali się w stronę peronu by złapać pociąg, który miał przyjechać w ciągu dwudziestu minut. Czekając na peronie oddali się rozrywkom, w tym bitwie na śnieżki i czekaniu na śnieżną bryzę od nadjeżdżającego pociągu. Do Warszawy dotarli około godziny 19:00 i z wypiekami na twarzy wrócili do domu. (wyw. Konstanty Chmielewski)
Gra drużyny, pierwsze poznanie przyszłego patrona forty Korotyńskiego, Warszawa 25 listopada 2022 r.
W piątek 25 listopada w składzie 3 zastępów drużyna spotkała się przy pomoście w parku Malickiego na wspólną grę drużyny. Podczas gry harcerze poznawali naszego patrona – Stanisława Skalskiego – pilota, który walczył w Bitwie o Anglię i uzyskał najwięcej zestrzeleń ze wszystkich polskich pilotów. Po grze podzielili się wygraną w postaci wielkich HITów!
Cały wypad zaczął się po tym jak w piątek 11 listopada w 6-osobowym składzie ZZ drużyny wyszedł z kościoła i zaczął kierować się w stronę samochodu. Po drodze w stronę działki Jędrzeja zwiedził muzeum marszałka Józefa Piłsudzkiego. Na miejscu najważniejsze było ogrzanie domu i przygotowanie jedzenia. Trzech chłopaków rąbało drewno do kominka, a dwóch pozostałych przygotowywało gofry. Gdy już śladu po nich nie było, cały ZZ obejrzał film ,pt. ,1917″ w reżyserii Sama Mendesa. Drugiego dnia rano chłopaki zwiedzili kolejne muzeum – rodziny Pileckich, które otworzono tydzień przed ich wizytą. Skończyli około południa. Po powrocie do domu z głodu upiekli po jednej pizzy dla każdego! Było pyszne! Po jej zjedzeniu zrobiło się już trochę późno, film ,,Top Gun: Maverick” w reżyserii Josepha Kosinskiego umilił wieczór. Następnego dnia rano ZZ posprzątał i ruszył w stronę Warszawy kończąc wyprawę. (wyw. Piotr Szewczyk)
Gra niepodległościowa park Malickiego, Warszawa 5.11.2022 r.
W parku im. Zasława Malickiego 5 listopada 2022 roku odbyła się pierwsza gra drużyny po podziale. Na grę przyszło około 9 osób. Drużyna spotkała się pod obeliskiem żołnierzy radzieckich, a skończyła w parku Malickiego, był z nami przyboczny z innej drużyny (w ramach praktyk po kursie instruktorskim). Gra polegała na robieniu punktów typu sprawnościowego, o pierwszej pomocy i ćwiczeniu innych technik harcerskich, oraz poznawaniu polskich działaczy niepodległościowych. Podczas gry zastępy dostawały dodatkowe zadania przez “gołębie pocztowe”, czyli nic innego jak smsy odbierane przez zastępowych. Grę wygrał zastęp „Ibisy”. (mł. Stefan Nowina Konopka)
Msza za Zawiszaków oraz apel hufca „Zawrat” Stare miasto, pl. Krasińskich, Warszawa 20.10.2022r.
W czwartek 20 października jak co roku została odprawiona Msza w kościele oo. Dominikanów na ul. Freta 10 w intencji byłych i obecnych harcerzy 16 WDH. Mszę zakończyła krótka uroczystość pod tablicą pamiątkową znajdującą się w kościele. Po Mszy na placu Krasińskich odbył się apel Warszawskiego Hufca Harcerzy „Zawrat”, podczas którego nastąpiło przekazanie 16 WGZ „Strażnicy Czasu”, zobowiązanie instruktorskie pwd. Mateusza Aleksandrowicza (drużynowego 16 WDH „Grunwald”) oraz wręczenie harcerzom „Eskadry” specjalnych odznak. Odczytano również oficjalny rozkaz potwierdzający zmianę hufcowego – od teraz jest nim Mateusz Sopel Kaczkowski! Na wydarzeniu stawiło się 13 osób z „Sulimy”, 12 osób z „Grunwaldu” i 12 osób z „Eskadry” oraz goście i rodziny. Również w ten czwartek wszyscy dobrowolnie tworzący Dziewiątkę wpisali się do kroniki założycielskiej. (pwd. Jędrzej Rosłan)
Zbiórka sprawozdawczo-wyborcza WHH-y „Zawrat” siedziba Warszawskiej Szesnastki, Warszawa 19.10.2022r.
W pewien deszczowy wieczór października odbyła się zbiórka spawozdawczo-wyborcza naszego hufca. Podczas spotkania dotychczasowy hufcowy hm. Maciej „Sadek” Sadowski HR podsumował dwa lata swojej pracy na tej funkcji. Po żywej dyskusji nad obecnym i przyszłym stanem hufca odbyły się wybory nowego hufcowego Warszawskiego Hufca Harcerzy „Zawrat”, którym przez jednogłośną decyzję obecnych instruktorów został phm. Mateusz „Sopel” Kaczkowski HR. W zbiórce wzięło udział 9 instruktorów WHH-y „Zawrat” oraz komendant Mazowieckiej Chorągwi Harcerzy hm. Jakub Pajkowski. Odchodzącemu hufcowemu dziękujemy za wieloletnią współpracę, a nowemu gratulujemy wyboru i życzymy owocnej pracy pełnej sukcesów! (pwd. Szymon Kotański)
W najbliższy czwartek 20 października odbędzie się Msza za Zawiszaków. Zapraszamy wszystkich harcerzy, rodziców i przyjaciół na godzinę 18:00 do kościoła św. Jacka na ul. Freta 10. Po Mszy odbędzie się apel hufca „Zawrat” na placu Krasińskich.
Utworzenie 9 próbnej WDH „Eskadra” oraz nowy drużynowy 16 WDH „Grunwald” Las Kabacki, Warszawa 1.10.2022r.
Rozkazem L5/2022 hufcowy Warszawskiego Hufca Harcerzy „Zawrat” powołał 9 próbną Warszawską Drużynę Harcerzy „Eskadra”, mianując na funkcję drużynowego pwd. Jędrzeja Rosłana HO, byłego drużynowego 16 WDH „Grunwald”. Wydanie rozkazu poprzedziła zbiórka, w której uczestniczyło 33 harcerzy oraz kilkugodzinna gra miejska i spożycie przygotowanych przez zastępy obiadów. Nową drużynę tworzy niemal połowa harcerzy dotychczas działających w „Grunwaldzie”. Wszyscy wyrazili zgodę i chęć tworzenia „Eskadry”, rozpoczynając drogę do zdobycia własnych krajek oraz patrona. Tym samym rozkazem stery 16 WDH „Grunwald” przekazano HO Mateuszowi Aleksandrowiczowi. Mateuszowi składamy serdeczne gratulacje – niech prowadzi „Grunwald” i kontynuuje jego piękną historię. Jędrzejowi natomiast życzymy sukcesów na nowej instruktorskiej drodze – niech Dziewiątka rozwija skrzydła jak najszerzej i otacza nimi jak największą liczbę chłopaków. (pwd. Jędrzej Rosłan)
Każdy ma obowiązek udzielić pierwszej pomocy, od naszej reakcji na wypadek zależy życie drugiego człowieka.
Warto pamiętać, że u osoby, która nie oddycha, a jej krążenie jest niewydolne, mamy tylko 4 minuty na uratowanie jej mózgu przed nieodwracalnymi zmianami, dlatego tak ważna jest znajomość podstawowych zasad pierwszej pomocy. Bierne czekanie nie daje żadnych szans!
Zasady wzywania pomocy:
W pierwszej kolejności poproś głośno o pomoc kogoś, kto przechodzi obok lub stoi i przygląda się.
Możesz zająć się poszkodowanym, a druga osoba może zadzwonić na numer ratunkowy. Jeśli jesteś sam, zadzwoń natychmiast, a dyspozytor pomoże kierować Twoimi działaniami. Mów spokojnie i odpowiadaj ściśle na pytania dyspozytora. Powiedz:
CO! Co się stało (np. wypadek drogowy, ilość poszkodowanych, ich stan)
GDZIE! (adres, nr drogi, charakterystyczne punkty)
KTO! Kto zgłasza wezwanie pomocy – numer telefonu i dane osobowe
PAMIĘTAJ! NIE ODKŁADAJ PIERWSZY SŁUCHAWKI! DYSPOZYTOR ZAWSZE ODKŁADA SŁUCHAWKĘ PIERWSZY
Podstawowe zabiegi ratujące życie
Sprawdź, czy poszkodowany i TY jesteście bezpieczni.
Sprawdź reakcję poszkodowanego – potrząśnij delikatnie za ramię i głośno zapytaj: „Słyszysz mnie, czy wszystko w porządku?”
Jeżeli reaguje:
zostaw poszkodowanego w pozycji w jakiej go zastałeś, pod warunkiem, że nie zagraża mu żadne niebezpieczeństwo, dowiedz się jak najwięcej (od poszkodowanego lub świadków) na temat zdarzenia i wezwij pomoc, regularnie oceniaj jego stan.
Jeżeli nie reaguje:
głośno zawołaj o pomoc, odwrócić poszkodowanego na plecy, po czym udrożnij drogi oddechowe poprzez odgięcie głowy i uniesienie żuchwy.
Utrzymując drożność dróg oddechowych wzrokiem, słuchem i dotykiem oceń, czy występuje prawidłowy oddech. Szukaj oznak życia takich jak szmery oddechowe, staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim pliczku.
W pierwszych minutach po zatrzymaniu pracy serca (zatrzymaniu krążenia) poszkodowany może słabo oddychać lub wykorzystywać głośne, niejednoznaczne, pojedyncze westchnięcia. Nie należy ich mylić z prawidłowym oddychaniem. Na ocenę wzrokiem, słuchem i dotykiem przeznacz nie więcej niż 10 sekund. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości czy oddech jest prawidłowy, działaj tak, jakby był nieprawidłowy.
Jeżeli oddech jest prawidłowy ułóż poszkodowanego w pozycji bezpiecznej, wyślij kogoś (np. innego świadka zdarzenia) lub sam udaj się po pomoc (wezwij pogotowie).
Jeżeli jesteś sam, zostaw poszkodowanego i sam udaj się wezwać służby ratunkowe, pamiętaj – aby stale kontrolować czynności życiowe poszkodowanego (oddech) oraz chronić go przed utratą ciepła. Sprawdzaj oddech co minutę do czasu przybycia pomocy.
Ogólne zasady udzielania pierwszej pomocy
1. Zadławienia Ciało obce w drogach oddechowych Objawy: – charakterystyczny odruch – ściskanie gardła dłońmi, zaczerwienienie, zasinienie twarzy, – gwałtowne, bezskuteczne, próby dokonania wdechu.
Jeżeli ofiara zadławienia jest w stanie oddychać, rozmawiać lub kaszleć nie należy interweniować.
Pierwsza pomoc: DOROŚLI: Stojąc za osobą ratowaną, obejmij ją silnie oburącz tuż poniżej luków żebrowych i wykonaj 5 – 10 energicznych uciśnięć w kierunku przepony. U osób otyłych lub kobiet ciężarnych stojąc za osobą ratowaną pochyl jej tułów mocno do przodu i uderz dłonią 5 – 10 razy w plecy w okolice międzyłopatkową. DZIECI: Pochylając tułów dziecka ku dołowi, zależnie od jego wieku, przewieszając przez kolano lub opierając na przedramieniu uderz dłonią 5 – 10 w okolicę międzyłopatkową.
2. Zranienia Pierwsza pomoc: – natychmiastowe zatrzymanie krwotoku, – usunięcie z rany ciał obcych (tylko ciał widocznych, których usunięcie nie sprawia trudności), – zabezpieczenie rany przed zakażeniem poprzez oczyszczenie okolicy rany środkiem dezynfekującym (benzyną, eterem, spirytusem lub produktem z zawartością alkoholu) w promieniu 4-5 cm począwszy od brzegów rany na zewnątrz.
UWAGA: Głębokich ran nie należy przemywać żadnymi płynami antyseptycznymi, nie wcierać a jedynie pokryć jałowym opatrunkiem i zabandażować. W przypadku rany zanieczyszczonej obficie przemyć 3% roztworem wody utlenionej, miejsce zranione przykryć wyjałowioną gazą, nałożyć na nią ligninę lub watę, opatrunek zamocować bandażem, przylepcem bądź chustą trójkątną – w zależności od wielkości zranienia. Wszystkich chorych (zranionych) z poważniejszymi uszkodzeniami należy natychmiast kierować do szpitala. Właściwa pomoc lekarska powinna być udzielona do 6-8 godzin od chwili zranienia. UWAGA: Ranny, którego rany są zanieczyszczone ziemią lub kurzem powinien obowiązkowo otrzymać surowicę przeciw tężcową
3. Krwotoki Krwotokiem nazywamy szybki i obfity wylew krwi z uszkodzonego naczynia krwionośnego. „Skąpe” wypływanie krwi w tempie wolnym nazywamy krwawieniem.
Upływ krwi z tętnic zatrzymuje się doraźnie poprzez: – ucisk krwawiącego naczynia palcami, tętnice przyciska się do kości powyżej miejsca zranienia, a przy krwotokach z tętnicy szyjnej i skroniowej, poniżej miejsca zranienia, – doraźnie zatrzymać krwawienie (uciskając palcami), posiadając apteczkę możemy położyć kilkakrotnie złożony opatrunek jałowej gazy i mocno zabandażować.
UWAGA: Nasiąkniętego krwią opatrunku nie należy usuwać a jedynie okryć czystym nałożonym na wierzch. Należy pamiętać, że opaski uciskowe nakładane na kończynę powyżej miejsca zranienia grożą uszkodzeniem tkanek miękkich, naczyń krwionośnych i nerwów. Zaopatrzenie krwawiącej rany należy zawsze dokonywać w jednorazowych rękawiczkach ochronnych. KRWAWIENIE Z NOSA: w razie krwawienia z nosa należy przyjąć pozycję siedzącą z głową pochyloną do przodu, skrzydełka nosa delikatnie ścisnąć dwoma palcami przez okres minimum 10 minut. Jeżeli krwawienie nie ustanie do 30 min – należy skontaktować się z lekarzem. Krwotoki wewnętrzne (np. po upadku z wysokości, uderzeniu, zgnieceniu) – jak najszybsze przekazanie poszkodowanego fachowym służbom medycznym.
4. Urazy kręgosłupa Najczęstsze przyczyny: – wypadki komunikacyjne, – upadki z wysokości, – skoki do wody.
Najczęstsze objawy: Kręgosłup szyjny – ograniczona ruchomość głowy, przymusowe ułożenie głowy, ból przy poruszaniu głowy oraz zaburzenia czucia w kończynach górnych i dolnych, niedowłady kończyn górnych i dolnych, zaburzenia oddechowe.
Pierwsza pomoc: Zasadą jest możliwe najskuteczniejsze uruchomienie kręgosłupa. Uzyskuje się je za pomocą deski (noszy) unieruchamiających tułów, kołnierza szyjnego. Przy braku powyższych należy: Ułożyć chorego na równym twardym podłożu, uruchomić głowę i szyję dostępnymi środkami wynoszenie poszkodowanego z samochodu przeprowadzić ostrożnie przy pomocy kilku osób. Przy porażeniu oddechu należy rozpocząć sztuczne oddychanie.
5. Złamania Objawami złamania kończyny mogą być: – zniekształcenia, ból samoistny i uciskowy, nasilający się przy próbach ruchu obrzęk tkanek i krwiak odcinkowe zaczerwienienie lub bladość, – nieprawidłowe ustawienie kończyny, – nieprawidłowa ruchomość
Pierwsza pomoc: Podstawą zaopatrzenia, na miejscu zdarzenia, złamanej kończyny jest jej unieruchomienie. Złamania otwarte należy niezwłocznie zakryć grubym sterylnym opatrunkiem, w żadnym wypadku nie wolno dotykać („nastawiać”) widocznych uszkodzonych kości. Unieruchomić złamaną kończynę stosując zasadę unieruchomienia dwóch sąsiadujących ze złamaniem stawów (np. przy złamaniu kości przedramienia: staw nadgarstkowy i staw łokciowy). Choremu należy podać środki przeciwbólowe, a następnie zapewnić transport do lekarza w celu dokonania fachowych oględzin złamania
ZŁAMANIA KOŃCZYNY GÓRNEJ: Przy złamaniach kości kończyny górnej najprostszym sposobem unieruchomienia jest przybandażowanie jej, zgiętej w stawie łokciowym, do tułowia. Po urazie dłoni, nadgarstka czy przedramienia wystarczające jest oparcie ręki na chuście trójkątnej zawiązanej na szyi.
ZŁAMANIA KOŃCZYNY DOLNEJ: Do unieruchomienia złamanej kończyny dolnej, jako szyna, może być użyta deska, laska, kij itp. Gdy brak odpowiednich materiałów nogę złamaną należy przybandażować do nogi zdrowej. Kończyna dolna powinna być stabilizowana w pozycji wyprostowanej ze stopą zgiętą pod kątem prostym.
6. Zwichnięcia Objawy zwichnięcia – ostry ból występujący w stawie, zniekształcenie stawu, zniesienie lub ograniczenie ruchu w stawie
Pierwsza pomoc: – przyłożyć zimny okład na zwichnięty staw (np. używając altacetu), – unieruchomić staw za pomocą szyny i opaski, – podać środki przeciwbólowe, – przetransportować chorego do lekarza (przy zwichnięciach stawów: kolanowego, – biodrowego i skokowego – w pozycji leżącej).
7. Urazy termiczne, oparzenia Pierwsza pomoc: – przerwać kontakt z czynnikami parzącymi, – zmniejszyć występujący ból przez polewanie czystą, zimną wodą przez kilkanaście minut (oprócz zmniejszenia bólu woda zapobiega powstawaniu głębokich oparzeń) oraz przez podawanie środków przeciwbólowych.
W przypadku oparzenia związkami chemicznymi należy je zmyć pod silnym strumieniem zimnej wody. Zabezpieczyć oparzoną powierzchnię przed zakażeniem poprzez zastosowanie opatrunku (np. jałowa gaza) przy oparzeniach I, II, III stopnia małych powierzchni ciała oraz przez przykrycie czystymi prześcieradłami, serwetami, rozwiniętymi płatami przy wystąpieniu oparzeń na dużych powierzchniach ciała
8. Porażenia prądem elektrycznym Prąd elektryczny oddziałuje na organizm człowieka – miejscowo w postaci oparzenia, ogólnie w postaci zaburzeń rytmu serca, włącznie z niebezpieczeństwem zatrzymania krążenia.
Pierwsza pomoc: natychmiast uwolnić porażonego od działania prądu elektrycznego poprzez: – wyłączenie napięcia właściwego obwodu elektrycznego, – odciągnięcie porażonego od urządzeń będących pod napięciem (z zachowaniem odpowiedniej izolacji). W zależności od stanu porażonego zastosować odpowiednie czynności ratownicze: – przy zatrzymaniu oddechu – sztuczne oddychanie, – przy zatrzymaniu czynności serca – masaż serca.
9. Zatruciach chemiczne Pierwsza pomoc: Przy zatruciach drogą oddechową: – usunąć chorego z miejsca, w którym nastąpiło zatrucie, a następnie wynieść na świeże powietrze, – rozluźnić wszystkie uciskające części ubioru, – zdjąć odzież, gdy istnieje podejrzenie, że mogła ona ulec zanieczyszczeniu środkami trującymi, – zapewnić zatrutemu bezwzględny spokój, – zapewnić choremu warunki umożliwiające ochronę przed utratą ciepłą, w przypadku braku akcji serca i oddychania (bezwzględnie pamiętając o skontrolowaniu drożności dróg oddechowych) rozpocząć sztuczne oddychanie i masaż serca.
Przy zatruciach drogą pokarmową: – usunąć truciznę z żołądka przez spowodowanie wymiotów (drażnienie tylnej ściany gardła lub podanie do wypicia szklanki bardzo słonej wody), – podać odtrutkę (po wystąpieniu wymiotów) np. zwykłą wodę (rozcieńcza i zobojętnia truciznę), zawiesinę węgla aktywnego lub wodny roztwór białka kurzego (dwa białka na szklankę wody)ponowne spowodowanie wymiotów.
